Ang pagdating ng kanluranin sa asya

Rated 4.62/5 based on 620 customer reviews

Ang ulumbayan nito ay ang Maynila at ang pinakamataong lungsod ay ang Lungsod Quezon; pawang bahagi ng Kalakhang Maynila. Sa silangan matatagpuan ang bansang Palau at sa hilaga matatagpuan ang bansang Taiwan.

Ang kinaroroonan ng Pilipinas sa Singsing ng Apoy ng Pasipiko at malapit sa ekwador ang dahilan upang madalas tamaan ng bagyo at lindol, ngunit nagtataglay ito ng masaganang likas na yaman at ilan sa mga pinakamagandang sari-saring nilalang na nabubuhay.

Itinuturing ang Pilipinas bilang isang bagong industriyalisadong bansa, kung saan mayroong ekonomiyang nagbabago mula sa isang nakabatay sa agrikultura patungo sa isang mas nakabatay naman sa mga serbisyo at pagmamanupaktura.

Isa ang Pilipinas sa tanging dalawang bansa sa Timog-silangang Asia na Kristiyanismo ang pangunahing pananampalataya, ang isa pa ay ang Silangang Timor.

Noong sinaunang panahon, ang mga Negrito ang ilan sa mga unang nanirahan sa kapuluan. Naganap ang pakikipagkalakalan sa mga Intsik, Malay, Indiyano, at mga bansang Muslim.

Sa gitna ng kapanahunang ito, ang Maynila ang naging sentro ng kalakalan ng kanluran sa Pasipiko na umuugnay sa Asya sa Acapulco sa Kaamerikahan gamit ang mga galyon ng Maynila.

Ang Pilipinas ay ipinangalan sa karangalan ni Haring Felipe II ng Espanya.

Pinangalan ng Kastilang manggagalugad na si Ruy López de Villalobos, sa gitna ng kaniyang paglalayag noong 1542, ang mga pulo ng Leyte at Samar bilang Felipinas kasunod ng Prinsipe ng Asturias.

Sa huli, ang pangalang Las Islas Filipinas ang sasaklaw sa lahat ng mga pulo sa kapuluan.

Bago ito naging pangkaraniwan, iba pang mga pangalan tulad ng Islas del Poniente (Mga Kapuluan ng Kanluran) at ang ipinangalan ni Magallanes para sa mga pulo na San Lázaro ay ginamit rin ng mga Kastila upang tukuyin ang kapuluan.

Leave a Reply